08-10-07

een rustige nacht

verder verloopt de reis bijzonder vlekkeloos...

 966

de stoelen hangen samen met plastieken strips, het TV-schermpje staat net te ver weg om iets van de film op te steken, het contactdoosje voor het geluid is in mijn zetel toch wel net stuk zeker... idem voor het leeslampje boven mijn kop... maar we blijven vliegen... met staartbluts en al... en ik heb nog geluk... onze Jan zit in het begin naast een dikke waalse madam die in Mexico zwaar van één of ander oud monument gedonderd is en haar been heeft bezeerd... de hele groep Mexicoreizigers komt om beurt een klapke doen en hangt uren naast en boven haar zetel.... Jan zit middenin dat geweld, doet geen oog dicht en wordt continu bedolven onder de taterende franstalige madammen...

 964
   

na een paar uur is hij zo goed als kompleet gaga...  

 965

ik stel voor om met hem van plaats te wisselen... wat een mens al niet allemaal doet voor zijn kinders... hij vlijt zich neer naast zijn rustig slapende moeder en ik zal de rest van de nacht minstens 20 keer in geuren, kleuren en details vernemen hoe het mens tegen de vlakte ging, wat een miserie dat heeft veroorzaakt, hoeveel zeer ze wel heeft en hoe blij ze wel is dat we er bijna zijn... dat laatste wil ik gerust volmondig beamen... maar 'k krijg er geen woord tussen....

23:21 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.