21-08-07

one love one family

Ik begin uit pure frustratie - en van grote dorst - nog meer foto's van kroegen te nemen... dit is een exemplaar waar je pas vanaf je 18e binnen mag... JR... iets te maken met Dallas misschien?

438

We gaan het weeral nooit weten...

't is nochtans pas 14.00u, we hebben tijd genoeg hebben om onderweg ergens in een typisch dorpje de benen wat te strekken, maar de gids argumenteert dat het veel beter is om door te rijden tot in het hotel: daar kunnen we seffens naar hartelust eten en drinken en 't kost bovendien niks, gezien we allemaal in all-incluse zitten. Zijn argument houdt ergens wel steek en ik heb geen zin om te discuteren, trouwens 'k zou uit mezelf niet direct weten waar je veilig kan stoppen onderweg... maar 't is toch wel spijtig dat we niet meer de kans hadden om de "plaatselijke" sfeer op te snuiven...

Iets verderop wordt het echter allemaal duidelijk: de madam en kroost van onze gids staan langs de kant te wachten - hij woont even verderop - en rijden met ons mee tot in Negril, ze gaan ons afzetten aan het hotel en rijden dan door naar het stadscentrum om te shoppen.

439
 't is een vriendelijke madam en 't zijn mooie lieve kinderen en het uitstapje naar Negril-centrum is hun van harte gegund... hij liet ze waarschijnlijk niet graag uren wachten in die wegberm... maar ik had persoonlijk toch liever meer tijd besteed onderweg...  

Om 14.30u staan we opnieuw in onze RIU. De op papier 4-daagse trip is er eigenlijk maar ééntje van 2 dagen en half gebleken... verschillende punten op het programma waren de moeite van uitstappen blijkbaar niet waard en soms werd er zelfs gewoon een bezoek geschrapt...

't was heel mooi maar toch wat dunnetjes.... voor 500 € de man - eten niet inbegrepen - had ik iets meer "Jamaica" verwacht... nu ja... "this is Jamaica man... no problem!"

13:16 Gepost door Yves in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.